مادر موسی، چو موسی را به نیل در فکند، از گفتهٔ رب جلیلخود ز ساحل کرد با حسرت نگاه گفت کای فرزند خرد بیگناهگر فراموشت کند لطف خدای چون رهی زین کشتی بی ناخدای؟!وحی آمد کاین چه فکر باطل است؟! رهرو ما اینک اندر منزل استما گرفتیم آنچه را انداختی دست حق را دیدی و نشناختیدر تو، تنها عشق و مهر مادری است شیوهٔ ما، عدل و بنده پروری استنیست بازی کار حق، خود را مباز آنچه بردیم از تو، باز آریم بازسطح آب از گاهوارش خوشتر است دایهاش سیلاب و موجش مادر استرودها از خود نه طغیان میکنند آنچه میگوئیم ما، آن میکنندما، بدریا حکم طوفان م ارمغان پارس ...
ما را در سایت ارمغان پارس دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 137 تاريخ: پنجشنبه 29 مهر 1395 ساعت: 9:25